تاقطعه ی مرگ را مصمم تر از همیشه بنوازم 

۱        ۲         ۳ 

۱        ۲         ۳ 

 ریتم را اشتباه زدی ابله ! سر پیچ کلاج را رها کردی و آنقدر خندیدی که سیم سل در رفت ! چرا نمی فهمی این انتگرالهای یخ زده فقط ۲ قاشق سوپ خوری سشوار می خواستند نه  کاسه ی چه کنم کنم ! 

مال الان نیست این کلمات کج و کوله ! (مال ۹ ماه قبله تقریبا) چی تو مخم بود ... چی تو مخم هست ... چی .....خواهد بود ... 

 فکر کنم دیگه دیوونه شدم رفت 

                                 یک سال گذشت                                  

                                    ۲۶ مرداد ۸۷                                      

سخیف می شود نگاه از آنچه ناسزا می بیند

چشم هایم را در خواب می گشایم

       تا آنچه می خواهم ببینم

               نه هر آ نچه خورشید بر آن می تابد

                     و جبر نور آنرا می نمایاند

چتری برای گریه هامان نمی خواهم

بذار گونه هامان تر شود از صداقت جاری

ترسای نگاه بهت انگیزشان را بگو

ما سزاوار ارشادتان نبودیم

دنیا مان را با دستان خالی از نیاز تکه تکه می فروشیم به تمام نباید های شما.

با من بخواب

در خواب

تنها تصنیف دستهامان می ماند و ...

                                             تحریر بوسه ها.

من را چشم بپو ش

ترانه نبودم برای دوباره خوانده شدن

هر آن که

تو را

بعد از من ببوسد

مست

از طعم شرابی خواهد شد

که انگورش را من انداخته ام