Close
تبلیغات در بلاگ اسکای

آمدم ، گفته بودم می آیم

    اما نه اینقدر دیر

     می خواستم برای چشمانت نرگس و یاس بیا ورم

 اما دستان کوچکم جز ضربان تند و نا مفهوم قلب شکسته هیچ نداشت.

امشب آهنگ بی قراری برایم بگذار 

          شاید آرام تر شوم.

دستهایم را بگیر .....

    ای کاش نبض پاییزت بودم.

راستی دیشب هم به خوابم آمدی...

صبح با چشمان بسته از خواب بیدار شدم

ای کاش می شد برای همیشه بسته بمانند .

هرم دستان مهربانت را هنوز در میان گیسوانم احساس می کنم .

کاش حریم بازوانت تکیه گاه تنهایی هایم بود .

نمی خواهم برایم خاطره باشی.

جبر ؛ مدار حیاتم را دور می زند.

ابله !   فلاکت و نیکبختی کوانتایی است.

سرانجام این خواب بیست و پنج ساله را از چشمانم خواهی ربود

            زنده خواهم شد

                در جذبه ی نگاهت و ابهام با شکوهت

                      در سریر عدم

  و من گلایه خواهم کرد

         از سنگینی تنهایی ها

           از نسیم وسوسه

             از تعفن ریا

               ازخشم سرکش

                 از عصیان شهوت

                   از هجوم هراس

                    از پرسه حسد

                     وبالا تر از اینها

                       از من ِ بی ؛ تو

از لابه لای خاطرات بی برگی ام برایت خواهم سرود

               مثنوی زخم سرنوشتم را...


رازی  که  بر  غیر  نگفتیم  و  نگوییم         با دوست بگوییم که او محرم راز است

شرح شکن زلف خم اندر  خم  جانان        کوته نتوان کرد که این قصه دراز  است

در کعبه ی کوی تو هر آنکس که بیاید        از قبله ی ابروی تو در عین نماز  است 

 

 

پرچین شب                             

              لبخند او

                         گیسوی من

اندام تب دار نیاز 

   آهسته در بستر رمید

دستم گرفت

      سویش کشید                 

                  بویم کشید

                          آهی کشید

دستان لرزان هوس

           آهسته در مویم کشید

دل پر کشید

در سایه روشن چشم او

            برقی زد و اشکی چکید

دستم به روی گونه اش

         دنبال آن قطره دوید

حرم تنش

        شرم تنم

               رقص جنون

                        یک آن مرا در بر کشید

لبهای آتش زای او

          آتش به لبهایم کشید

شب نیمه شد

         شب نیمه ماند

                  آری زمان هم ایستاد

گیسوی شب

          لبخند من

                   آغوش او

مرگم ز شوق این وصال

                        آن دم رسید.